สงกรานต์ เชียงใหม่ ภาค 1

เมื่อเย็นวันพุธที่ 11 เมษายน กูได้รับโทรศัพท์สายตรงจากไอ้พลอต โดยได้สารว่า
พรุ่งนี้จะไปเชียงใหม่ เตรียมตัวให้พร้อม ขณะนั้นกำลังรอรถเมล์อยู่พอดี
เลยนั่งนึกๆไปว่า จะเอายังไงดีเพราะพรุ่งนี้ยังต้องฝึกงานนี่หว่า จะขอลาก็กลัวไม่ได้
แต่แล้วก็กลั้นใจโทรไปหาหัวหน้างาน ประมาณ 5 ทุ่มครึ่ง สรุปว่าได้
ก็ยิ้มแฉ่งน่ะสิ

แต่ใช่ว่าจะได้ไปนะครับ ก็รู้ๆกันอยู่ว่าสงกรานต์คนก็แห่กันไปต่างจังหวัด
ยิ่งกว่าห่าลง ตอนเช้าโทรไปหาไอ้พลอตประมาณ 6 โมงครึ่ง ด้วยความตื่นเต้น
ว่าจะให้ไปรอที่บ้านกี่โมง แต่มันยังไม่ตื่น อีกแปปมันโทรกลับมาบอกว่า
ให้ออกมาประมาณ 8 โมง มารอที่บ้านมัน แล้วจะไปเชียงใหม่ ที่พักยังไม่มีนะ
ค่อยไปหาเอาที่นู่น กูก็นะ ใจนึงก็ดีใจที่ได้ไป อีกใจก็กลัวไม่มีที่ซุกหัวนอน

ออกเดินทางจากหมู่บ้านไอ้พลอตประมาณ 11 โมง โดยรถยนต์ส่วนตัว
พ่อพลอตเป็นคนขับ แม่พลอตกางแผนที่ กูกะพลอตเป็นลูกทัวร์ทริปนี้
มีความรู้นิดหน่อยกับภาคเหนือสมัยเอ็นทรานซ์ เพราะไม่เคยขึ้นเหนือมาก่อนในชีวิต
สภาพอากาศตอนนั้นเหมือนฝนจะตก พอขับไปได้นิดหน่อยก็สลบ ไม่เด่ะ
บังคับไอ้พลอตว่าอย่านอน นั่งคุยกันก่อน เล่นเกมปัญญาอ่อนไปเรื่อย
ทั้งสิบยี่สิบ มวยปล้ำมือ ตบแปะชาร์จ ฯลฯ ไปๆมาๆ กูเริ่มอยากนอนเอง
เลยขอยกเลิกกติกา สลบไปหนึ่งงีบ ตื่นมาอีกที ก็กินข้าวประมาณบ่ายสอง
ขอย้ำว่าบ่ายสอง ไม่รู้จะเรียกว่ามื้ออะไรเหมือนกัน บ้านนี้จะกินมื้อเช้าเที่ยงเย็น
ต้องเหลดจากเวลาราชการไป 2 ชั่วโมง สมมติมื้อเช้า 7 โมง บ้านนี้กิน 9 โมง
มื้อเที่ยง ล่อกินบ่ายสอง ส่วนมื้อเย็นประมาณ 2 ทุ่ม กระเพาะปั่นป่วนกันเลยทีเดียว

ขณะนั่งรถไปก็นั่งคุยกับไอ้พลอตไปเรื่อย พอดีนั่งดูแผนที่ไปพลางๆ
ก็เลยถามมันว่า แม่น้ำอะไรยาวที่สุดในประเทศไทย ไม่ใช่อะไรเอ่ยนะ
แต่เป็นคำถามภูมิศาสตร์ มันนึกคิดประมาณ 5 วินาที แล้วก็ตอบมาอย่างมั่นใจ
ว่าแม่น้ำไนล์ กูก็แอบงงเล็กน้อย แม่น้ำไนล์อยู่ตรงไหนของไทยอ่ะ
ก็ย้ำคำถามมันว่าประเทศไทยนะ ไม่ใช่ของโลก มันก็ยังย้ำอยู่ว่าแม่น้ำไนล์
มีการด่ากูกลับด้วยนะ อะไรไม่เคยเรียนภูมิศาสตร์หรอ แม่น้ำไนล์อ่ะไนล์
กูก็เกิดอาการมึนงงอีก สงสัยตัวเองว่าตอนอ่านเอ็นทรานซ์ไม่เห็นมีบอกเลย
ว่าแม่น้ำไนล์ยาวสุด ไอ้พลอตก็ถามพ่อเลย พ่อก็ตอบมาว่าเจ้าพระยายาวที่สุด
พ่อมีด่าไอ้พลอตอีกว่า โง่ กูก็แอบสะใจเล็กน้อยที่มันโดนด่า ตอบมาได้ไงว่าไนล์
จากนั้นกูก็เริ่มหน้าเสีย คิดในใจว่าเจ้าพระยาเหรอวะ กูว่าแม่น้ำมูลนะ
เคยอ่านแล้วจำแม่นติดหัวมาถึงทุกวันนี้ ว่าแม่น้ำมูลยาวสุด แล้วก็จบการสนทนา
ถึงบ้านค่อยเช็คว่าแม่น้ำไรยาวสุด สรุปคำตอบคือแม่น้ำมูล กูถูก

ระหว่างทางแม่ก็ติดต่อกับโรงแรมว่าจะจองที่พัก ก็เริ่มใจชื้นขึ้นมานิดนึง
มีที่ซุกหัวนอนแล้วกู กว่าจะถึงเชียงใหม่ก็ทุ่มนิดๆแล้ว ด้วยความเพลียจากการนั่งรถ
แต่ความหิวมีมากกว่า เลยไปกินข้าว ณ ร้าน Good View เป็นร้านอาหารกึ่งผับ
อยู่แถวๆสะพานนวรัฐ เป็นไงล่ะ รู้ด้วยว่าสะพานไร เพราะที่ไปเชียงใหม่ 4 วัน
ผ่านสะพานนี้แม่งทุกวันจนจำชื่อได้แล้ว เป็นสะพานหลักของเชียงใหม่เลยนะเออ
ขณะกินข้าวมันก็มีวงดนตรีเล่นด้วย ไอ้พลอตก็โชว์เซียนวิจารณ์มือกลองของร้าน
ว่าข้อมือยังไม่พริ้ว อะไรสักอย่างไม่รู้ว่าพูดว่าไร แหมท่านเซียนมือกลองธนดล
ตลอดขามาขนาดไม่มีไม้กลองก็หวดขาตัวเองอยู่นั่น ได้ยินแล้วหงุดหงิดจิตใจ
จะด่าดังๆก็ไม่ได้ ท่านพ่อแม่อยู่ในรถ จะคุยทีก็แทบจะกระซิบกัน เลยรอให้ท่านพ่อ
ด่ามันเองซะเลย มันถึงจะเงียบ สะใจหยุ้น

หลังจากนั้นกูกับพลอตก็ถูกปล่อยเกาะสักที่ ไม่รู้ว่าที่ไหนแต่มีของขายเต็มเลย
มีทั้งของพื้นเมือง หลุยส์เก๊ กุชชี่เก๊ก็มี มีร้านขายรองเท้ากีฬาก็เข้าไปดู
ของน้อยกว่ากรุงเทพฯเยอะเลย ไม่มีไรให้ซื้อเดินดูบรรยากาศไปเรื่อย
รอให้ท่านพ่อวนรถมารับ เดินจนหมดก็ยังไม่มาเลยขึ้นไปนั่ง McDonald's
โดยไม่กินอะไร จะว่านั่งฟรีก็ว่าได้ กูยอมรับ คุยไปเรื่อยๆ ถามมันไปอีกคำถามนึงว่า
เคยอยู่ดึกๆแบบนี้กะเพื่อนๆมั่งไหม มันบอกเคยตอนงานราตรีสัมพันธ์ครั้งเดียว
อื้อหือ มาครั้งนี้ยิ่งกว่าปล่อยผี อยู่ดึกโดยไม่มีพ่อแม่มาคุม สนุกได้อีก

กลับมาถึงที่พักประมาณเกือบ 5 ทุ่ม แรงจะหมดไม่มีอารมณ์จะนั่งคุยต่อ
อาบน้ำเสร็จกะดูทีวีแปปนึงแล้วค่อยนอน แต่ก็ไม่ได้ดูทีวี ไอ้พลอตแม่งแย่งดู
กูจะดูช่องธรรมดา มันจะดูบอล ผีเข้ารึไง อยู่บ้านไม่เห็นจะดูบอล พอมาที่นี่
เสือกอยากดูบอล เลยจำใจนอนก็ได้วะ แต่ก็ยังไม่ได้นอนอีกนั่นแหล่ะ
ปัญหาแรกคือกูต้องนั่งมาตบยุงในห้อง ไม่รู้ยุงมันมาชวนญาติมาอาศัยในห้องหรือไง
ยุงเยอะเหลือเกิน เปิดตู้บินเฟี้ยวออกมา มุดใต้โต๊ะบินเฟี้ยวออกมา ถึงเวลาตบยุงแล้ว
โดยมีไอ้พลอตชี้นิ้วสั่ง มันมาแล้วๆ กูก็มาบ่นในใจว่ามึงเจอแล้วทำไมไม่ตบวะ
ให้กูตบ กูก็บาปคนเดียว ปัญหาต่อมาคือแอร์ เสียงดังเหลือเกิน ไม่รู้จะดังไปไหน
กูเลยต้องไปเคาะๆที่แอร์ ต้องเคาะอย่างมีสติ เคาะแรงไปเดี๋ยวแอร์หยุดทำงาน
ซวยกูอีก เคาะไปเรื่อยๆ แม่งไม่หายดังซะที เลยช่างแม่ง ปล่อยไว้อย่างนั้น
ตอนกลางคืนเลยต้องมานั่งกดรีโมทเอา ถ้าห้องเย็นให้แอร์มันตัดเลย
เสียงจะได้ไม่ดัง สรุปทั้งคืน กูเหงื่อแตก แอร์แม่งตัดนานเกิน นอนก็ไม่ค่อยหลับ
แปลกที่ หมอนข้างก็ไม่มี ต้องเอาผ้าห่มมาม้วนๆกอดเอา ตื่นมาตอนเช้า
เหมือนไม่ได้นอน เหนื่อยได้อีก

ผ่านไป 1 วันกับวันแรกของเชียงใหม่ ยังไม่มีอะไรมาก เพราะนั่งรถก็ทั้งวันแล้ว
เดี๋ยวจะมาอัพภาค 2 ต่อ โดยเฉพาะเรื่องไอ้พลอต ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง
พับผ้ายังไม่เป็น โดนแม่ด่าจนหน้ายังกะตูดลิงไปเลย เดี๋ยวมาเล่าภาค 2..